សទ្ទតាអ៑/ʔ/
សទ្ទតាអ៑/ʔ/
ចំពោះសទ្ទតានេះ មានភាពមិនត្រូវគ្នាច្រើនចំពោះការយល់ឃើញរបស់ភាសាវិទូដែលសិក្សាអំពីភាសាខ្មែរ ដោយខ្លះយល់ថាមានទាំងបីបរិបទ ខ្លះថាមិនតែពីរបរិបទ។
ចំពោះយើង ក្នុងភាសាខ្មែរមានសទ្ទតាអ៑មានពីរបរិបទ ប៉ុន្តែបើសូរមានបីបរិបទដែលបរិបទខាងចុងជាសូរអ៑តែចេញពីរសទ្ទតាក៑ ដូច្នេះយើងមិនទុកថាជាសទ្ទតាមួយទេ គឺជានានាភាពនៃសូរក៑។
បរិបទជាព្យញ្ជនៈមុខ អាន/ʔa:n/, អាំង/ʔaŋ/, អំណាន/ʔɒmna:n/។
បរិបទជាព្យញ្ជនៈកណ្ដាល ក្អែក/kʰʔaɛc/, ត្អើក/tᵊʔaɜk/។
បរិបទជាព្យញ្ជនៈក្រោយ គ្មាន។
បញ្ជាក់៖ ចំពោះយើងសទ្ទតាអ៑/ʔ/ ជាព្យញ្ជនៈ មិនដូចគ្នានឹងសទ្ទតាអ៑/ɒ/ ជាស្រៈនិស្ស័យឡើយ។
ញ៉.ផល្លី សុផេន
១២ មករា ២០២០
ចំពោះយើង ក្នុងភាសាខ្មែរមានសទ្ទតាអ៑មានពីរបរិបទ ប៉ុន្តែបើសូរមានបីបរិបទដែលបរិបទខាងចុងជាសូរអ៑តែចេញពីរសទ្ទតាក៑ ដូច្នេះយើងមិនទុកថាជាសទ្ទតាមួយទេ គឺជានានាភាពនៃសូរក៑។
បរិបទជាព្យញ្ជនៈមុខ អាន/ʔa:n/, អាំង/ʔaŋ/, អំណាន/ʔɒmna:n/។
បរិបទជាព្យញ្ជនៈកណ្ដាល ក្អែក/kʰʔaɛc/, ត្អើក/tᵊʔaɜk/។
បរិបទជាព្យញ្ជនៈក្រោយ គ្មាន។
បញ្ជាក់៖ ចំពោះយើងសទ្ទតាអ៑/ʔ/ ជាព្យញ្ជនៈ មិនដូចគ្នានឹងសទ្ទតាអ៑/ɒ/ ជាស្រៈនិស្ស័យឡើយ។
ញ៉.ផល្លី សុផេន
១២ មករា ២០២០

Comments
Post a Comment