សទ្ទតា-យ៑ /j/i/
សទ្ទតា-យ៑ /j/i/
 |
| សទ្ទតាយ៑ សទ្ទតាឦ(អ៊ី) |
នៅក្នុងសំណេរខ្មែរយើង មានយជាព្យញ្ជនៈ ហើយក៏ជាព្យញ្ជនៈកន្លះដែរ ប៉ុន្តែទោះបីជានៅក្នុងបរិបទណាក៏ដោយក៏យនៅតែជាព្យញ្ជនៈ មិនមានការដូររូបផ្សេងឡើយ។
ចំពោះសទ្ទតាយ៑ យើងឃើញមានពីរទិដ្ឋភាព ជាព្យញ្ជនៈផង ជាស្រៈផង។ យើងដឹងច្បាស់បានថាជាព្យញ្ជនៈកាលណាសទ្ទតាយ៑នៅក្នុងបរិបទព្យញ្ជនៈមុខ (យើង[jɤ:ŋ] យាយ[jiɜj] យឺត [jɨ:t])។ បរិបទព្យញ្ជនៈក្រោយដែលមានស្រៈវែង (បាយ[ɓa:j] ហើយ[haɜj] ម៉ូយ[moʊj])។ បរិបទផ្សេងយើងពិបាកនឹងថាជាស្រៈឬព្យញ្ជនៈណាស់(ថ្ងៃ[tʰŋaj/tʰŋai] ព្យុះ[pʰjʊh/pʰiʊh] ដ្យាក្រាម[ɗiakra:m/ɗᵊjakra:m])។
បើយោងទៅលើពាក្យដែលមាន យើងអាចសន្និដ្ឋានបានថា៖
១. ព្យញ្ជនៈមុខ ព្យញ្ជនៈក្រោយស្រៈវែង សទ្ទតា យ៑ សទ្ទតាឦ ជាសទ្ទតាពីផ្សេងគ្នា (ចៃ ចាយ)។
២. ព្យញ្ជនៈកណ្ដាល ព្យញ្ជនៈក្រោយស្រៈខ្លី ជាសទ្ទតាតែមួយ (បណ្ណាល័យ លៃ)។
ញ៉.ផល្លី សុផេន
១៥ ធ្នូ ២០១៩
Comments
Post a Comment