ពោល
ពោល
 |
| វចនានុក្រមខ្មែរ ១៩៦៧ ពុទ្ធសាសនបណ្ឌិត្យ _ ពោល |
ពាក្យផ្ទុយ-បដិសព្ទ
ពាក្យផ្ទុយ-បដិសព្ទ ជាពាក្យគូដែលមានភាពផ្ទុយគ្នា ដោយមានសណ្ឋានផ្សេងដូចជា កម្រិតធៀប(ធំ-តូច, ខ្ពស់-ទាប, វែង-ខ្លី, ...) កម្រិតគូ(ស្លាប់-រស់, ស-ខ្មៅ, ខុស-ត្រូវ, ...) កម្រិតទ្វេ(ប្ដី-ប្រពន្ធ, ម៉ែ-ពុក, ទឹក-ដី, ...)។ ចំពោះពាក្យផ្ទុយដែលយើងធ្លាប់ដឹងកន្លងមកនោះមិនមានអ្វីដែលគួរឱ្យពិបាកនឹងរកនោះទោះ ហើយយើងទាំងអស់គ្នាក៏យល់ស្របគ្នាជាច្រើនមកហើយដែរ។ តែអ្វីដែលយើងលើកយកមកពិចារណានៅទីនេះ គឺពាក្យផ្ទុយដែលមានជម្រើសច្រើនដូចជា ស-ខ្មៅ ជាដើម ដែលមានចំណោទសួរថា ហេតុដូចម្ដេចបានជា ស ផ្ទុយនឹង ខ្មៅ ម្ដេចក៏មិនផ្ទុយនឹង ក្រហម ឬព័ណ៌អ្វីផ្សេងទៅ? មួយទៀត ចំពោះពាក្យខ្លះដែលមិនមានពាក្យផ្ទុយនោះ តើបានអ្វីមកធ្វើផ្ទុយ? តាមដែលយើងដឹងកន្លងមក គេប្រើ អត់/មិន/ឥត/ពុំ បើសំស្ក្រឹត-បាឡី គេប្រើ អ សុ-ទុ ជាបុព្វបទជាដើម។ តើចំណុចដូចដែលពោលមកខាងលើជាពាក្យផ្ទុយឬទេ? ចំពោះបំណកស្រាយលើពាក្យខ្លះដែលយើងចាត់ទុកថា ពាក្យផ្ទុយដូចជា ស-ខ្មៅ ជាករណីដែលយើងនឹងលើកយកមកបកស្រាយជាគោលក្នុងការបកស្រាយពាក្យផ្សេងៗដែលមានលក្ខណៈនឹងពាក្យនេះ។ ខ្មៅ ជាអ្វិដែលងឹតៗ ហើយពេលយប់ មានសភាពងងឹត ដែលងងឹតនោះគឺមិនអាចបញ្ចាំងឱ្យភ...
Comments
Post a Comment